Vorig weekend was het dan zover: Jana zette haar allereerste stapjes, helemaal alleen!
Wat een fantastisch moment!
Het was een mooie lentedag en daar profiteerden we natuurlijk van door buiten wat in de tuin te werken en te spelen!
Papa harkte de blaadjes bij elkaar en samen raapten we de takken van de grond. Zo heeft het gras nog de kans om bij te groeien!
De hark was interessant, vond Jana want ze wou het ook eens uitproberen! We hebben veel gelachen! Door wat aanmoediging en een flinke portie moed begon het probeerproces van het stappen. Ze is ettelijke keren op de grond in het gras gevallen. Maar dat doet geen pijn en dus bleef ze maar doorgaan.Met een bulderlach stapte ze steeds verder en verder!
Nog eens op de schuif af en achter de belletjes kruipen, die mama blaasde...
Zo mag elke dag zijn!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten