update

Ondertussen zijn we een dikke maand verder.

Ik heb het gevoel dat Jana veel is bijgekomen

zoals ik altijd al zei, het zal zeker niet aan haar eetlust liggen.
Ze eet de oren nog eens van mijn kop af denk ik soms.

En ik weet zeker dat ze vanalles heeft bijgeleerd.

Ze kon al kruipen maar nu kruiploopt ze heel het huis rond

in een vrij snel tempo.

In haar loopstoeltje zit ze ook al eens graag want dan kan ze

op onderzoek gaan door het ganse huis. Dan is niets meer veilig.

En nu ze weet hoe ze ergens naartoe moet, slaagt ze er ook steeds in

alweer in een razendsnel tempo.

Ze heeft dan niets liever dan dat papa haar achterna zit en haar komt

pakken. Dan klinkt er steevast een gibberlach door ons huis!

Ondertussen kan ze zich ook steeds beter rechttrekken (aan eender wat:

parkspijlen, salontafel, zetel, kast, benen,...)

En af en toe is ze zo enthousiast dat ze vergeet zichzelf vat te houden of

tegen te houden en dan blijft ze al eens even alleen op haar beentjes staan.

Maar dat gaat af en toe ook al eens gepaard met een val op onze steenharde vloer.

Lopen aan de hand vind ze ook zeer fijn. Zolang het maar vooruit gaat!

Spelen kan ze als de beste, zelfs alleen spelen is geen enkel probleem.

Haar voorkeur gaat uit naar boekjes: de pagina's omdraaien,

spelen met de bal, little people en dansen op muziek (van K3, mega mindy,tv tunes,

radioliedjes enz).

Het slapen gaat ook nog steeds heel goed. Af en toe wordt ze 's nachts eens wakker

maar dan is het omdat ze haar tutje niet vind en slaapt ze direct weer in

als ze die weer gewaar wordt in haar mondje. Haar uur om op te staan is zo rond 6u30.
Wat voor 2 langslapers van ouders wel vermoeiend is maar ik neem het er graag bij.

Verder is ze nog steeds een brave, flinke maar zeer actieve, gezonde meid!

Wanneer papa vorige week naar de dokter moest heeft hij Jana ook

meegenomen want ze hoeste een beetje. Bleek dit het begin van een keelontsteking

te zijn. Met (lekkere) hoestsiroop en neusdruppeltjes en veel goede zorgen

is dit nu veel beter en heeft ze er amper last van gehad.

Ik heb ondertussen intern op een nieuwe functie gesolliciteerd.
En ik mag blij zijn want ze hebben mij gekozen om de sociale dienst van het SPIT

te vergezellen. Binnenkort werk ik niet langer in het kledingatelier als werkleider maar word

ik trajecbegeleider! Spannend! Ik kijk er allesinds naar uit want het wordt een

hele uitdaging!

De winter staat voor de deur maar toch deden we afgelopen weekend

nog een fijne wandeling in het Troostembergbos in Tielt-Winge.

Zalig en achteraf thuis een lekkere, warme chocomelk gedronken en

een flinke nachtrust!