Zomer

De zomervakantie is weer begonnen.

Voor de werkende ouders wil dit meestal zeggen;

een groot opvangprobleem!

Er zijn ouders die elk apart 2 weken verlof nemen

om hun spruit een maand op te vangen, wanneer de

dagelijkse opvang zijn deuren sluit.

Anderen zijn gezegend met een 30 of 40 tal dagen verlof

zodat ze gemakkelijk 2 weken vakantie kunnen nemen.

Anderen vluchten in het systeem van onbetaald verlof

of melden zich dan maar ziek.

Ik behoor tot nog een andere groep (want met zelf maar

20 dagen verlof, kom ik niet ver).
Ik heb dan toch het geluk dat mijn schoonmoeder

thuis is omdat ze in het onderwijs staat!

Dus voor ons al zeker 1,5 maand geen betalende opvang!

Misschien zet ik dan nog eens wat centjes opzij,

als ik niet teveel in de solden koop!

Zelf kijk ik uit naar ons weekje verlof op het einde

van deze maand. We hebben gezocht en veel pogingen

gedaan om een vakantieplekje te vinden in het

buitenland (rekening houdend met een 6 maanden oude baby)

maar tevergeefs. Alles is ofwel volboekt

ofwel veel te duur! Vakantie in het buitenland zit er dit

jaar niet in voor ons... Vind het zo jammer en ben nog steeds

boos op mijn werk dat ik in juni mijn verlof niet gekregen heb.

Voor die domme teambuildingdag die dan niet is doorgegaan!

Wij hadden toen anders wel in Italië gezeten en tenminste vakantie gehad!

Mijn man en ik kunnen er niet om lachen.

Augustus kan ik geen verlof meer krijgen en in september

ook niet want dan verhuizen we met het werk.
Dus we kunnen niet meer weg in de zomer! Als ik volgend

jaar mijn eerste voorkeur niet krijg, dan ga ik toch eens fel

van mij laten horen!

Ondertussen plannen we wat we die week zoal gaan doen:

nog een keertje zwemmen met Jana, eens naar Bokrijk of Paradisio

gaan, met Stan, Sara en Fien een daguitstap maken naar Brugge

en in de tuin werken. We zouden de tuin willen afsluiten met draad

en heel de tuin zou moeten omgedaan worden met een frasemachine.

Werk genoeg dus en tussendoor wat ontspannen...

Zoals hier op een verjaardagfeestje van tante Lobke