Jana en mama

Jana en mama

Volgers

woensdag 3 juni 2009

Dierenarts


Mouche, onze 5 jaar oude (gecastreerde) kater had al enkele
dagen last van hoesten en overgeven. Eigenlijk moest hij in
maart zijn jaarlijkse prikjes krijgen tegen de katten- en niesziekte
maar door de omstandigheden waren we nog steeds niet bij de
dierenarts geraakt. Dus was het nu de moment om wel degelijk
een afspraak te maken en te gaan. Ik belde mijn zus op om te vragen
of ze mee kon en wou gaan want we weten allemaal dat Mouche
geen kat is om zonder handschoenen aan te pakken. Zij is trouwens
afgestudeerd als dierenartsassistente en heeft bij onze dierentarts
stage gelopen, dus ze weet wel wat ze moet doen met "Mouche"!

Om 17u wisten we dat we om 17u30 een afspraak hadden.
Tijd genoeg zou je denken, niet als je Mouche kent!

Ik had alles klaarstaan om te vertrekken: Jana zat klaar in de
maxi cosi, ik had Mouche zijn medisch paspoort klaar, 2 wasmanden
en ducktape stonden klaar om hem in te vervoeren... Alleen waar was
Mouche? Hij had net besloten dat hij nog even buiten nog wat wilde doen.
Een half uur hebben we met twee staan roepen en proberen te lokken
met eten maar zonder resultaat. Om half 6 geven we op en bellen we
terug naar de dierenarts om te zeggen dat we hem niet vastkrijgen.
Als we hem binnen het uur kunnen vangen mochten we tterugbellen
om te horen of we alsnog konden langskomen. Nog geen 5 min later
komt meneertje rustig aangewandeld. Hem in mijn constructie van
2 wasmanden krijgen was ook niet alles. We slaagden er in om bij de
dierenarts te geraken. Oef!

Dan volgt het onderzoek. Daar is hij natuurlijk niet echt happig op!
"Durft hij krabben en bijten?" vraagt de dierenarts. Wij antwoorden
in koor en volmondig "ja!". Het zag ernaar uit dat het weer een gevecht
werd om hem te onderzoeken maar eenmaal ons Els en de dierenrts hem
in bedwang hadden, ging het vrij vlot. Hij werd nog eens op de weegschaal
gezet: 7,400 kg. Een stevige kater dus! Conclusie: hij heeft iets aan zijn keel
en last van zijn maag. 2 Spuitjes en antibiotica zouden hem ervan moeten helpen.
We moeten op een andere keer terugkomen om zijn jaarlijkse vaccinatie te geven.


Eenmaal thuis deed hij net alsof er niets aan de hand was!

1 opmerking:

Unknown zei

Woeps, en die transportmand stond nog bij ons natuurlijk :-).