Op 23 februari 2008 was de grote dag waar ik zolang naar had uitgekeken. Want zoals elk klein meisje heb ik jaren gefantaseerd over mijn trouwdag: mijn kleed, het feest, eten, cadeautjes, de mensen rondom jou, de aandacht. Ik herinner me alles nog vrij goed.
Ik kan de dag zo weer herbeleven in mijn hoofd. Als ik er even bij stilsta kan ik zelfs mijn gevoelens allemaal terug bovenhalen: ik voel me terug zo gelukkig, blij en fier. Ik herinner me dat na een tijdje mijn kaakspieren zo'n pijn deden van al dat lachen: voor de fotograaf maar ook
omdat het gewoon zo leuk was. Het deed ongelofelijk veel deugd dat vele mensen het net zoals ons een onvergetelijke dag en feest vonden. Ik weet ook nog dat ik niet wou dat de dag zou eindigen. De kaartjes met de vele felecitaties hebben bijna een jaar omhoog gehangen in de living. Overal stonden bloemstukjes en bloemetjes die we van mensen gekregen hadden. Ze zijn langer kunnen blijven staan omdat ze droogden. kleine, grappige attenties zoals speelgoedbootjes
(huwelijksbootje) staan nog steeds op de kast. Enkele foto's maar vooral de vele goede herinneringen zijn bijgebleven. Ik hoop dat ik het binnen tien jaar nog zo goed kan herinneren als vandaag zodat ik er happy van wordt als ik eraan denk...
Zo zagen wij er dus een jaar geleden uit:
Alle mensen die in ons gastenboek geschreven hebben lieten weten dat ze graag kleintjes zouden zien. Wel, ze hebben er niet lang op moeten wachten. Jana is het beste geschenk dat we van elkaar gekregen hebben.
En natuurlijk konden we dat niet zomaar aan ons voorbij laten gaan dus zijn we een weekendje weggeweest naar de zee in Frankrijk. We boekten in een klein hotel de beste kamer (l'Escalles in Escalle, tussen Cap Gris Nez en Cap Blanc Nez). De weergoden waren ons goed gezind. Zaterdag hebben we op het stran in Wissant kunnen wandelen. IN de namiddag zijn we naar Boulogne sur Mer gereden en hebben we een bezoekje gebracht aan het aquarium. We waren nog net op tijd terug om naar de ondergaande zon te kijken. Mosseltjes eten en slapen. Zondag was het bewolkter en was de wind van de partij. Maar dat hield ons niet tegen om toch naar de 2 caps te gaan en wat rond te wandelen. Een warme chocomelk en alles was terug ok. Zondagnamiddag keerden we terug richting Aarschot. Jammer dat het al voorbij was. Ik ben blij dat we geen nutteloos cadeau gekocht hebben voor elkaar maar dat we gewoon samen tijd hebben doorgebracht met elkaar. Mijn hartje smelt als ik Jelle zo bezig zie met Jana. En ik lieg niet als ik
zeg dat wij een flinke, mooie, brave meid hebben. Wij mogen en zijn zeer gelukkig!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten