zwanger zijn

Ondertussen zijn we echt aan het aftellen.
Nog 3 weken werken (ik doe mijn uiterste best om het vol te houden)
en dan moet ik thuisblijven want dan zijn we nog een weekje verwijderd
van D Day!
Ik troost me met het gedacht dat het korte werkweken zijn;
deze week 4 dagen, daarna telkens 2,5 dagen.
Soms denk ik dat ik nieuwjaar niet haal!
Het valt me tegenwoordig elke dag zwaarder er zwaarder.
Ik voel me zoals een hippo. Letterlijk en figuurlijk.
Ik voel en zie er helemaal opgeblazen uit.
Mijn handen,vingers tintelen van de bewegingen die ik maak.
Mijn buik voelt gigantisch, en mijn rug moet dat stillaan bekopen.
Mijn benen voelen aan als lood. En mijn voeten, wel dat lijkt in de verste
verte niet meer op een voet maar op 2 bakstenen.

Sommige vrouwen vinden het jammer dat ze afscheid moeten nemen van
hun buik. Ik vind het niet erg. Ik kijk ernaar uit. Zwanger zijn is en blijft
een unieke ervaring. Maar nu ben ik op een punt gekomen dat ik het ni meer
fijn en aangenaam vind. Wanneer x nu beweegt, lijkt het of mijn ingewanden
binenste buiten worden gedraaid. Het doet pijn!
Het is wel geweldig als je ziet hoe het reageert op bepaalde prikkels. Het is al
bewust van het leven hier, buiten de buik!
Ik kijk er gewoon naar uit om ons kleine wonder in mijn armen te sluiten.
Ik bereid me voor op een moelijke maar zeer unieke tijd samen met Jelle
en ons kindje.
Ik beeld me allerlei dingen in over Jelle en ons kindje. Ik ben nu al zo trots
op mezelf, op Jelle en ons ongeboren kindje. Het is echt een raar gevoel!

Morgen moeten we terug op controle! Spannend!
Iedereen zit zo'n beetje op hete kolen...
Wanneer zal x komen.
Nog even geduld!

wordt vervolgd...